Aleksandra Zawieruszanka nie żyje. Poznaliśmy datę pogrzebu aktorki

Aleksandra Zawieruszanka należała do aktorek rozpoznawalnych zarówno na ekranie, jak i na scenie. Widzowie pamiętają ją z filmów "Mąż swojej żony", "Walkower" i "Rzeczpospolita babska". Przez ponad 30 lat występowała też w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Urodziła się 3 kwietnia 1937 r. w Bielsku-Białej. Po studiach w warszawskiej PWST zadebiutowała w kinie w 1960 r., grając sprinterkę Jadwigę Fołtasiównę w komedii Stanisława Barei "Mąż swojej żony".

Później pojawiała się w kolejnych ważnych produkcjach. Zagrała inżynier Teresę Karczewską w "Walkowerze" Jerzego Skolimowskiego, wystąpiła też w "Zabijace" u boku Tadeusza Łomnickiego. Była również obecna w "Stawce większej niż życie", "Wakacjach z duchami", "Podróży za jeden uśmiech" i "Upiorze".

Jedną z jej najbardziej rozpoznawalnych kreacji była porucznik Krystyna Gromowicz w komedii "Rzeczpospolita babska" z 1969 r. Film opowiadał o żołnierkach zdemobilizowanych z Dywizji Kościuszkowskiej, które chciały przez pół roku nie zajmować się relacjami z mężczyznami.

Na stronie rucinski.waw.pl/nekrologi zamieszczono informację dotyczącą pogrzebu Aleksandry Zawieruszanki. W nekrologu czytamy:

Msza święta żałobna odprawiona zostanie 9 kwietnia 2026 roku (czwartek) o godzinie 12:30 w Kościele Środowisk Twórczych, po czym nastąpi odprowadzenie Prochów Zmarłej do grobu rodzinnego na Powązkach Wojskowych. Brama Główna godz. 14:00.

Scena była dla Zawieruszanki równie ważna jak kino. W Teatrze Narodowym grała od 1959 do 1990 r. W tym okresie wcielała się m.in. w Katarzynę w "Widoku z mostu", Wiolettę w "Kordianie", Helenę w "Śnie nocy letniej" i Blanche w "Tramwaju zwanym pożądaniem".

Pojawiała się także w Teatrze na Woli. W 1991 r. występowała tam m.in. w spektaklach "Nosorożec" Eugene’a Ionesco oraz "Magic Box" Krzysztofa Gradowskiego.

Od października 2023 r. mieszkała w Domu Artystów Weteranów w Skolimowie. Placówka podała, że aktorka zmarła 29 marca 2026 r. We wpisie na Facebooku podkreślono, że była ważną częścią tej wspólnoty i zapamiętano ją jako osobę pełną ciepła, empatii oraz artystycznej wrażliwości.