Zagrała folksdojczkę. Nie wpuszczono jej później na premierę

Powodem nie była jednak jej odważna rola, a to co zdaniem władz komunistycznych robiła w czasie okupacji. Zofia Jamry-Kosek była bowiem aktorką, która występowała w jawnych teatrach. Początkowo pracowała jako kelnerka w kawiarni, ale w 1940 r. trafiła do zespołu Trio Miry, założonego przez kompozytorkę Mirę Wereszczyńską, które występowało w warszawskich restauracjach. Następnie w latach 1942–1944 grała w koncesjonowanych przez okupanta teatrach Bohema, Złoty Ul oraz Wodewil. W marcu 1945 r. Komisja Weryfikacyjna ZASP zabroniła jej występowania w Warszawie i Łodzi do 31 sierpnia 1946 r., ale Jamry odwołała się od tej decyzji i już 9 kwietnia komisja pozwoliła jej wracać na scenę sporadycznie.

Tak aktorka mówiła o roli w pierwszym powojennym polskim filmie "Zakazane piosenki", który premierę miał 8 stycznia 1947 roku (po wycofaniu z kin i ponownym montażu spowodowanym względami politycznymi, wrócił na ekrany 2 listopada 1948 roku).

Rola jak rola — ważne, że przynajmniej płacili skromne honorarium. Za to mogłam zagrać z własnym psem. Miłość do psów została mi na całe życie - cytował ją magazyn "Viva!".

Zofia Jamry debiutowała jako aktorka jeszcze przed wojną. Po zdaniu matury rozpoczęła karierę od występów w Teatrze Polskim, a rok później wstąpiła do Instytutu Reduty.

W latach 1945-46 była aktorką Teatru Dramatycznego Województwa Gdańskiego w Sopocie, w latach 1946-49 w Teatrze Nowym w Poznaniu. W latach 1949-50 występowała w Teatrze Literacko-Satyrycznym "Osa" w Łodzi, w latach 1950-56 w Teatrze Muzycznym w Łodzi. W latach 1956-58 była aktorką Teatru Syrena w Warszawie, w latach 1958-81 Teatru Komedia w Warszawie - czytamy na filmpolski.pl.

Po jednorazowym epizodzie w "Zakazanych piosenkach" nie grała w filmach aż do 1953 roku. Aktorka wystąpiła w rolach epizodycznych w "Wojnie domowej", "Małżeństwie z rozsądku", "Stawiam na Tolka Banana", "Polskich drogach" i "Zmiennikach". Największa rola przypadła jej pod koniec życia w telenoweli "Złotopolscy", gdzie wcieliła się w panią Michalinę, sąsiadka Gabrielów. Grała ją przez 6 lat do 2004 roku, kiedy zrezygnowała z aktorstwa z powodów zdrowotnych.

Zmarła 29 grudnia 2006 roku w wieku 88 lat i została pochowana na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie w grobie matki i ojczyma ( była córką Mieczysława Szmurło i Jadwigi Trzebińskiej, późniejszej żony prezydenta Łucka - Stanisława Czarkowskiego). Na jej grobie widnieje błąd w nazwisku. Połączono w jedno jej nazwisko po pierwszym i drugim mężu, tworząc Jamrykosek. Pierwszym mężem aktorki był skrzypek Franciszek Jamry, którego poznała w czasie wojny. W 1981 wzięła ślub z Ryszardem Koskiem, a po jego śmierci, pod koniec lat 90., poślubiła Krzysztofa Chorzewskiego.