Krzyż ustawiony w pustaku. W PRL grała u Wajdy, teraz tak wygląda jej grób

Nie wszystkie groby gwiazd są tłumnie odwiedzane przez fanów, nawet podczas Wszystkich Świętych. Na warszawskich Starych Powązkach można znaleźć zaniedbane i zniszczone grobowce artystów ze znanych filmów i seriali. Okazuje się, że takich miejsc jest więcej.

Czytaj też: Wszystkich Świętych 2024. Smutny widok. Zapomniane groby gwiazd PRL

Na cmentarzu w Łodzi znajduje się grób Krystyny Stypułkowskiej. Gwiazda Teatru Telewizji i kilku seriali (m.in. "Podziemny front") zmarła w 2020 roku w wieku 82 lat w Arlington — mieście w stanie Waszyngton w USA. Dopiero dwa lata później jej prochy sprowadzono do Polski.

Na cmentarzu trudno szukać okazałego grobowca lub choć skromnej płyty pamiątkowej. Aktorka została pochowana obok matki, tuż przy murze. Autor profilu "Podróże 24 klatki na sekundę" pokazał, co tam zastał.

Grób Krystyny Stypułkowskiej i jej rodzicielki ograniczył się do dwóch szarych pustaków wypełnionych ziemią. Wsadzono do nich małe tabliczki informujące o nazwiskach i datach śmierci kobiet. Przy nich postawiono dwa znicze.

Czytaj też: Jadwiga Barańska nie będzie miała grobu? Jerzy Antczak ma inny pomysł

Artystka jest znana wielbicielom polskiego kina nie tylko z ról w serialach. W 1960 roku zagrała w filmie w reżyserii Andrzeja Wajdy pt. "Niewinni czarodzieje". Wcieliła się w postać Pelagii i wystąpiła obok Zbigniewa Cybulskiego, Kaliny Jędrusik i Tadeusza Łomnickiego.

Dwa lata później zaangażowano ją do produkcji "Dziewczyna z dobrego domu". Swoich sił próbowała także w NRD — tam obsadzono ją w obrazie "Spur der Steine" Franka Beyera.

Krystyna Stypułkowska po zakończeniu kariery na ekranie znalazła pracę w Polskiej Agencji Prasowej, jednak po niedługim czasie zdecydowała się na wyjazd do Stanów Zjednoczonych. Uczyła języka francuskiego na jednym z amerykańskich uniwersytetów.

Czytaj też: Rozenek nie poszła na cmentarz. Pokazała, gdzie była 1 listopada

Gdy rozwiodła się z mężem, wróciła do Europy. Kilka lat spędziła w Paryżu, by stamtąd wrócić do ojczyzny. Była korespondentką miesięcznika "Dialog", nieregularnie pojawiała się na deskach teatrów.

Ostatecznie nie odnalazła się w PRL-owskiej rzeczywistości. Skorzystała z szansy, by ponownie wylecieć za ocean. Ostatnim etapem jej kariery zawodowej była praca w Waszyngtonie w Departamencie Stanu USA.