Nie żyje mama Jacka Łągwy z Ich Troje. Podano datę i miejsce jej pogrzebu

• W wieku 83 lat zmarła Janina Borońska-Łągwa, aktorka znana z klasyków polskiego kina i telewizji.
• Informację potwierdził syn, muzyk Ich Troje, w poście na Facebooku.
• Podano miejsce i datę jej pogrzebu.

Łódzka aktorka Janina Borońska-Łągwa odeszła 5 lutego 2026 r. Miała osiemdziesiąt dwa lata i – jak przekazał jej syn, Jacek Łągwa – zmagała się z postępującą chorobą. Wiadomość o śmierci artystki szybko obiegła media społecznościowe, gdzie pojawiły się liczne słowa wsparcia dla rodziny.

Syn artystki, znany z zespołu Ich Troje, zamieścił oficjalny post na Facebooku, w którym potwierdził smutną wiadomość i ujawnił, że jego mama przegrała walkę z chorobą. Reakcje internautów były natychmiastowe. W komentarzach pod wpisem pojawiły się kondolencje oraz wspomnienia ról, które zapisały się w pamięci widzów. To pokazuje, jak silne było przywiązanie publiczności do jej dorobku.

Znane są już szczegóły dot. pogrzebu aktorki. Rodzina zamieściła nekrolog w serwisie pogrzeby.skrzydlewska.pl. "Z głębokim żalem zawiadamiamy, że dnia 05.02.2026 zmarła w wieku 83 lat śp. Janina Borońska-Łągwa. Uroczystość pogrzebowa odbędzie się dnia 12.02.2026 o godzinie 11:00 na Cmentarzu Rzymskokatolickim pw. św. Wincentego - DOŁY przy ulicy Smutnej 6 w Łodzi. O czym zawiadamia pogrążona w głębokim smutku Rodzina" - czytamy.

Borońska-Łągwa urodziła się 16 czerwca 1943 r. w Łodzi. W 1967 r. ukończyła łódzką Szkołę Filmową, a dyplom uzyskała dwa lata później. Przez kolejne dekady była związana z łódzkimi scenami, m.in. Teatrem Powszechnym i Teatrem Nowym. W telewizji i kinie zapisała się rolami w klasykach, takich jak "Stawka większa niż życie", "Jak rozpętałem drugą wojnę światową" oraz "Znachor". Te tytuły do dziś cieszą się popularnością wśród widzów kolejnych pokoleń.

W dorobku artystki ważne miejsce zajmowały również role teatralne, które rozwijała równolegle z występami przed kamerą. Jej aktywność sceniczna i ekranowa tworzyły spójny obraz aktorki konsekwentnie budującej repertuar – od produkcji telewizyjnych po znaczące przedstawienia w Łodzi. W oczach publiczności uchodziła za twarz polskiej klasyki telewizyjnej. Za działalność artystyczną i wkład w kulturę państwo uhonorowało ją w 1985 r. Srebrnym Krzyżem Zasługi, a w 2000 r. Złotym Krzyżem Zasługi.