Wajda i Tyszkiewicz byli najpopularniejszą parą PRL-u. "Czułam się samotna"

Andrzej Wajda i Beata Tyszkiewicz poznali się na planie "Samsona" w 1961 r. Ich relacja nie przerodziła się wtedy w romans. Kilka lat później spotkali się ponownie podczas pracy nad "Popiołami" z 1965 r. To właśnie w trakcie realizacji tego filmu między reżyserem a aktorką narodziło się uczucie.

On już wtedy był jednym z najważniejszych polskich reżyserów, natomiast Beata Tyszkiewicz należała do najbardziej rozpoznawalnych aktorek w PRL. Para szybko zaczęła wspólnie układać życie.

W styczniu 1965 r. zamieszkali razem, a rok później kupili dwór w Głuchach pod Warszawą. Artystka po latach podkreślała, że nie interesowała jej pozycja zawodowa ukochanego.

Pokochałam człowieka, a nie reżysera. Cieszyłam się, że komuś tak fantastycznemu będę potrzebna, że będziemy mieli dom i dzieci – mówiła w "Dzienniku".

Wspólne plany obejmowały także rodzinę. 29 marca 1967 r. na świat przyszła ich córka Karolina. Niespełna dwa miesiące później zakochani wzięli ślub. Małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Para rozstała się w 1968 r., a rok później oficjalnie się rozwiodła.

Na rozpad ich związku wpłynęło wiele czynników. Oboje dużo pracowali i często przebywali poza domem. Narastająca samotność i życie w ciągłych rozjazdach stopniowo oddalały ich od siebie.

Nadal byliśmy w ciągłych rozjazdach, a remont dworku, zdawało się, nie miał końca. Czułam się samotna. Koniec przychodził powoli; w pewnym momencie dopadła nas bezsilność. Teraz widzę, że nie dorosłam do takiego związku, nie wiedziałam, czego oczekuję od życia. 5 lat byliśmy razem. Andrzej był zbyt dobry, a ja tego nie potrafiłam docenić – wspominała.

Mimo rozwodu po latach wypowiadała się o Andrzeju Wajdzie z dużym szacunkiem. Reżyser po rozstaniu z Beatą Tyszkiewicz związał się z Krystyną Zachwatowicz, którą poślubił w 1974 r. Pozostali razem aż do jego śmierci.

Laureat Oscara za całokształt twórczości zmarł 9 października 2016 r. w Warszawie. Miał 90 lat. Kilka dni wcześniej trafił do szpitala po tym, jak zachorował na zapalenie płuc.

Jego stan był na tyle poważny, że został wprowadzony w stan śpiączki farmakologicznej. Pogrzeb odbył się 19 października w Krakowie. Zgodnie z wolą reżysera jego urna została złożona na Cmentarzu Salwatorskim, obok rodzinnego grobowca.