Skromny grób polskiej aktorki, która poddała się eutanazji. Miała katolicki pogrzeb

Barbara Nawratowicz-Stuart między 1965 a 1994 rokiem, pełniła funkcję autorki audycji oraz korespondentki w Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa. Jej radiowa kariera rozpoczynała się już w czasach studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie zajmowała się prowadzeniem audycji w Programie III Polskiego Radia.

Czytaj też: Polska aktorka poddała się eutanazji. "Odeszła tak, jak chciała"

Przez długi czas władze odmawiały jej wydania paszportu, co stanowiło przeszkodę w podróżowaniu. Gdy w 1965 roku w końcu uzyskała zgodę na wyjazd, postanowiła pozostać na emigracji, zamieszkując początkowo w Danii, a następnie przenosząc się do Australii. To właśnie z tymi miejscami związała się na nowo, kontynuując pracę związaną z Radiem Wolna Europa.

Jej nekrolog pojawił się w sieci w październiku 2024 roku, gdzie napisano: "Odeszła tak, jak żyła - na własnych warunkach". W mediach społecznościowych pojawiły się także zdjęcia z jej pogrzebu. 15 października 2024 roku udostępniła je m.in. Dorota Ślęzak z Piwnicy pod Baranami.

Czytaj też: Ogromne zaskoczenie w "Awanturze o kasę". Na tym pytaniu polegli mistrzowie

Piwnica pod Baranami pożegnała dziś na Cmentarzu Rakowickim swoją pierwszą wielką gwiazdę - Barbarę Nawratowicz. Cześć jej pamięci [*] - napisała w mediach społecznościowych.

Barbara Nawratowicz-Stuart w przeszłości nawiązała bliską relację z Wiesławem Dymnym (późniejszy maż Anny Dymnej przyp.), którego poznała w Piwnicy pod Baranami. Ich związek trwał siedem lat. Aktorka miała dwóch mężów, Zarębę, który był synem ważnego działacza w Samopomocy Chłopskiej oraz Davida Stuarta, potomka władców Szkocji. Byli ze sobą aż do jego śmierci.

Nawratowicz była także jedną z założycielek kabaretu "Remiza" działającego w Klubie Pod Jaszczurami. Jako aktorka miała możliwość występować na scenie w różnych teatrach, w tym Teatrze Lalki i Aktora "Groteska" w Krakowie w latach 1957-1958 oraz w Teatrze im. Stefana Żeromskiego zlokalizowanym w Kielcach i Radomiu w okresie 1958-1959.

Czytaj też: Emocje sięgają zenitu w "Rolnik szuka żony". Nie zabraknie łez