Tak wyglądało ostatnie spotkanie Lichtmana z Krawczykiem. "Musiałem się wypłakać"

Dla Mariana Lichtmana Wielkanoc od lat łączy się z pamięcią o Krzysztofie Krawczyku. W rozmowie z Plejadą lider Trubadurów podkreślił, że jego rodzina co roku wraca do wspomnień o artyście. Jak zaznaczył, także teraz, choć święta spędza w Danii, nie zabraknie rozmów o dawnym przyjacielu.

Muzyk wrócił też do początków ich znajomości. Opowiadał, że razem z Krawczykiem grali w warszawskich akademikach i próbowali zdobyć stolicę, choć żyli skromnie. Jedno z takich wystąpień na ul. Grochowskiej zapamiętał szczególnie, bo zapłatą za koncert była zupa. To właśnie te chwile nazwał początkiem ich artystycznej drogi.

Najmocniej utkwił mu jednak moment ich ostatniego spotkania. Lichtman mówił, że doszło do niego przy okazji nagrań Telewizji Polskiej do filmu o Krawczyku. Wtedy zobaczył przyjaciela w wyraźnie słabszej formie. - Czuliśmy, że jest słaby, ale nie podejrzewaliśmy, że od nas niebawem odejdzie - wspominał w rozmowie z Plejadą Marian Lichtman.

Nie wytrzymałem. Przeprosiłem moją żonę i odszedłem na bok. Zatrzymałem się obok takiego małego lasku. Musiałem się wypłakać, bo czułem, że to już jest koniec. Nie chciałem mu tego pokazać - dodał.

Jak relacjonował, wcześniej nie znał dokładnie stanu zdrowia piosenkarza. Przyznał, że nie był informowany o tym, co dzieje się z Krawczykiem, dlatego trudno było mu przygotować się na tę stratę. Dodał też, że rodzina zawsze była dla artysty najważniejsza, więc on i jego żona nie chcieli w to ingerować.

Lider Trubadurów przypomniał, że w ostatnim okresie ich kontakt nie był już tak bliski jak dawniej. Mówił o konflikcie z Ewą Krawczyk, przez który wiadomości o śmierci przyjaciela docierały do niego z mediów. Dodał, że po przejściu COVID-19 planował spotkanie z Krawczykiem, ale nie zdążyli go już zrealizować.

W tej samej rozmowie Lichtman podkreślił, że Krzysztof Krawczyk zostawił po sobie dużą muzyczną spuściznę i wiernych fanów. Po pięciu latach od śmierci artysty wspomnienia wciąż wywołują smutek, ale wraca też pamięć o wspólnej młodości, pierwszych koncertach i wieloletniej przyjaźni.