Była wschodzącą gwiazdą PRL. Tragiczny los 22-letniej aktorki. Myślała, że zabiła partnera

Zofia Marcinkowska urodziła się 22 października 1940 roku w Wieliczce. Choć jej kariera aktorska była krótka, zdążyła zapaść w pamięć dzięki swoim rolom w zaledwie trzech produkcjach filmowych: "Lunatycy", "Nikt nie woła" i "Weekendy". W sezonie 1962/63 była związana ze Starym Teatrem w Krakowie, co dodatkowo wzmocniło jej pozycję w polskim świecie filmowym.

Wybór Zofii na główną rolę w filmie "Nikt nie woła" był zaskakujący dla wielu członków ekipy filmowej. Reżyser Kazimierz Kutz w książce "Prywatna historia kina polskiego" wspominał, że decyzja o powierzeniu jej tej roli wywołała szok: - Kiedy oświadczyłem, że główną rolę zagra Zofia Marcinkowska, wywołało to szok w ekipie, który o mało nie doprowadził do rezygnacji kierownika produkcji... Marcinkowska miała w sobie czystość, ale też ukryty dramat... - wspominał.

Henryk Boukołowski, partner filmowy Zofii, zauważył w niej smutek, który miały wpływ na jej życie. - Zofia Marcinkowska była postacią tragiczną... w jej charakterze był jakiś dziwny fatalizm... - mówił aktor. Takie cechy pomogły jej w kreowaniu głębokich postaci, ale też zdawały się przyciągać nieszczęśliwe zdarzenia.

Związek Zofii Marcinkowskiej z aktorem Zbigniewem Wójcikiem okazał się dramatyczny. Partner nadużywał alkoholu, co prowadziło do konfliktów. Ostateczna tragedia wydarzyła się 8 lipca 1963 roku w Krakowie. Reżyser Jerzy Markuszewski wspominał: "Gdy pewnego dnia przyszedł pijany i zabrał się do bicia, popchnęła go, a on uderzył głową w kant zlewozmywaka... Myślała, że go zabiła, więc napisała pożegnalny list i odkręciła kurki. Umarła kilka godzin wcześniej od niego".

Kochankowie zostali pochowani osobno na Cmentarzu Rakowickim, zamykając dramatyczny rozdział młodej aktorki, której życiorys mógłby posłużyć jako scenariusz filmowy.