Polska aktorka została pochowana cztery lata po śmierci. Pogrzeb razem z mężem
Ewa Śmiałowska-Mrożewska, polska aktorka, zmarła 6 lipca 2022 roku, lecz dopiero po niespełna czterech latach została pochowana. Jej mąż, Andrzej Mrożewski, zmarł 17 października 2025 roku. Ich wspólny pogrzeb odbył się 10 kwietnia 2026 roku.
Ewa Śmiałowska-Mrożewska należała do grona polskich aktorek, których dorobek był silnie związany przede wszystkim z teatrem. Choć pojawiała się także w filmach, serialach i spektaklach telewizyjnych, najważniejszą część jej zawodowej drogi stanowiła wieloletnia praca na scenie, głownie w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach. Widzowie mogą kojarzyć ją z serialu "Samo życie".
Pogrzeb Ewy Śmiałowskiej-Mrożewskiej odbył się niespełna cztery lata po jej śmierci
Aktorka zmarła 6 lipca 2022 roku, lecz media nie informowały dotąd o jej śmierci. Dopiero, gdy w sieci pojawił się jej wspólny nekrolog z mężem, świat filmu i teatru dowiedział się o jej odejściu. Została pochowana razem z mężem blisko cztery lata po śmierci. Ich wspólny pogrzeb odbył się 10 kwietnia 2026 roku na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, o czym poinformował na Facebooku jej zieć.
Życie prywatne Ewy Śmiałowskiej-Mrożewskiej było związane ze środowiskiem aktorskim. Była żoną Andrzeja Mrożewskiego, cenionego aktora filmowego i teatralnego, znanego m.in. z ról w "Nocach i dniach", "Klanie" czy "Vincim". Oboje współpracowali zawodowo, między innymi w Teatrze Śląskim w Katowicach. Małżeństwo to wpisywało się w tradycję rodziny Mrożewskich silnie związanej ze sceną i ekranem. Ojcem Andrzeja był bowiem znany aktor Zdzisław Mrożewski, który spoczywa na cmentarzu we Włocławku.
Aktorka urodziła się 26 czerwca 1937 roku. Zawodowe przygotowanie zdobyła w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Studia ukończyła w 1961 roku, co otworzyło jej drogę do pracy scenicznej. Jeszcze wcześniej, 12 lipca 1959 roku, zanotowała debiut teatralny, a więc z publicznością zetknęła się zawodowo jeszcze przed formalnym zakończeniem edukacji artystycznej.
Najdłużej związana była z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. W tej instytucji występowała w latach 1961–1984. Był to kluczowy okres jej kariery, obejmujący ponad dwie dekady regularnej pracy scenicznej. Teatr Śląski należał do najważniejszych scen regionalnych w Polsce, a obecność w jego zespole dawała możliwość mierzenia się zarówno z klasyką dramatu, jak i repertuarem współczesnym.
Po zakończeniu katowickiego etapu zawodowego przeniosła się do Krakowa. W latach 1984–1995 była związana z Teatrem Maszkaron. Następnie, w latach 1995–1997, występowała w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie. Oznacza to, że jej aktywność sceniczna obejmowała kilka dekad i trzy znaczące ośrodki teatralne: Katowice, Kraków oraz Nową Hutę.
