Polska aktorka została pochowana cztery lata po śmierci. Pogrzeb razem z mężem

Ewa Śmiałowska-Mrożewska należała do grona polskich aktorek, których dorobek był silnie związany przede wszystkim z teatrem. Choć pojawiała się także w filmach, serialach i spektaklach telewizyjnych, najważniejszą część jej zawodowej drogi stanowiła wieloletnia praca na scenie, głownie w Teatrze Śląskim im. Wyspiańskiego w Katowicach. Widzowie mogą kojarzyć ją z serialu "Samo życie".

Aktorka zmarła 6 lipca 2022 roku, lecz media nie informowały dotąd o jej śmierci. Dopiero, gdy w sieci pojawił się jej wspólny nekrolog z mężem, świat filmu i teatru dowiedział się o jej odejściu. Została pochowana razem z mężem blisko cztery lata po śmierci. Ich wspólny pogrzeb odbył się 10 kwietnia 2026 roku na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, o czym poinformował na Facebooku jej zieć.

Życie prywatne Ewy Śmiałowskiej-Mrożewskiej było związane ze środowiskiem aktorskim. Była żoną Andrzeja Mrożewskiego, cenionego aktora filmowego i teatralnego, znanego m.in. z ról w "Nocach i dniach", "Klanie" czy "Vincim". Oboje współpracowali zawodowo, między innymi w Teatrze Śląskim w Katowicach. Małżeństwo to wpisywało się w tradycję rodziny Mrożewskich silnie związanej ze sceną i ekranem. Ojcem Andrzeja był bowiem znany aktor Zdzisław Mrożewski, który spoczywa na cmentarzu we Włocławku.

Aktorka urodziła się 26 czerwca 1937 roku. Zawodowe przygotowanie zdobyła w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Studia ukończyła w 1961 roku, co otworzyło jej drogę do pracy scenicznej. Jeszcze wcześniej, 12 lipca 1959 roku, zanotowała debiut teatralny, a więc z publicznością zetknęła się zawodowo jeszcze przed formalnym zakończeniem edukacji artystycznej.

Najdłużej związana była z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach. W tej instytucji występowała w latach 1961–1984. Był to kluczowy okres jej kariery, obejmujący ponad dwie dekady regularnej pracy scenicznej. Teatr Śląski należał do najważniejszych scen regionalnych w Polsce, a obecność w jego zespole dawała możliwość mierzenia się zarówno z klasyką dramatu, jak i repertuarem współczesnym.

Po zakończeniu katowickiego etapu zawodowego przeniosła się do Krakowa. W latach 1984–1995 była związana z Teatrem Maszkaron. Następnie, w latach 1995–1997, występowała w Teatrze Ludowym w Nowej Hucie. Oznacza to, że jej aktywność sceniczna obejmowała kilka dekad i trzy znaczące ośrodki teatralne: Katowice, Kraków oraz Nową Hutę.