Nie żyje Stanisław Domarski. Ceniony muzyk miał 68 lat
Nie żyje Stanisław Domarski – muzyk, pedagog i jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci rzeszowskiego środowiska jazzowego. Przez dekady współtworzył lokalną scenę muzyczną i należał do osób, które miały realny wpływ na rozwój jazzu na Podkarpaciu. Miał 68 lat.
Stanisław Domarski urodził się w 1958 r. w Rzeszowie. Edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina, gdzie ukończył zarówno szkołę I, jak i II stopnia. Jak podaje TVP Rzeszów, kształcił się pod kierunkiem uznanych pedagogów, wśród których byli Kazimierz Bober, Marian Mossior i Stanisław Szabat.
Od końca lat 70. nieprzerwanie działał na lokalnej scenie muzycznej. Był instrumentalistą o szerokich możliwościach – grał na saksofonach: sopranowym, altowym, tenorowym i barytonowym, a także na flecie.
Współtworzył zespoły i budował jazzową markę Rzeszowa
W trakcie swojej kariery współpracował z wieloma formacjami. Występował m.in. w zespołach Jazzgocie, Skyline, Novo Group, The End, Moment Evolution, Latino Jazz Brothers i Antyquariat Jazz Group. Prowadził również własny projekt – Domarski Quartet.
Jak podaje TVP Rzeszów, publiczność zapamiętała go nie tylko jako wybitnego instrumentalistę, ale także osobę, która potrafiła zachęcać kolejne pokolenia do odkrywania jazzu.
Szczególne miejsce w jego działalności zajmowały "Czwartki Jazzowe" organizowane w klubie Bohema. To właśnie ten cykl koncertów przez lata stał się jednym z symboli muzycznego życia miasta.
Ponad 35 płyt i koncerty na najważniejszych scenach
Dorobek artystyczny Stanisława Domarskiego obejmuje udział w nagraniu ponad 35 albumów oraz liczne koncerty w Polsce i za granicą. Jak podaje TVP Rzeszów, muzyk występował m.in. podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Wraz z zespołem The End dotarł również do finału festiwalu "Marlboro Rock In ’93".
W 2001 r. uczestniczył także w koncercie dla papieża Jana Pawła II. Za swoją działalność otrzymał liczne nagrody i wyróżnienia, a jego nazwisko na stałe wpisało się w historię podkarpackiej kultury i rzeszowskiej sceny jazzowej.