Catherine Deneuve nigdy nie opalała twarzy. Taką radę dała jej matka

Catherine Deneuve urodziła się 22 października 1943 r. w Paryżu. Pochodziła z rodziny związanej z teatrem. Na ekranie pojawiła się jeszcze jako nastolatka, jednak pierwsze ważne role przyszły kilka lat później.

Przełomem okazały się "Parasole z Cherbourga" Jacques'a Demy'ego z 1964 r. Film przyniósł jej międzynarodową rozpoznawalność i na stałe związał jej nazwisko z francuskim kinem.

Rok później Catherine Deneuve zagrała główną rolę w horrorze "Wstręt" Romana Polańskiego. Wcieliła się w Carol Ledoux, młodą kobietę, która stopniowo traci kontakt z rzeczywistością. Reżyser wykorzystał jej delikatny, elegancki wizerunek, zestawiając go z coraz bardziej niepokojącym zachowaniem bohaterki.

Potrzebowałem anielskiej dziewczyny, która mogłaby zabić mężczyznę brzytwą. Pracę z Catherine Deneuve można porównać do tanga tańczonego z partnerką najwyższej klasy – zacytowano jego słowa na stronie Festiwalu Lumière w 2016 r.

W kolejnych dekadach Catherine Deneuve zbudowała imponującą filmografię. Zagrała m.in. w "Piękności dnia" Luisa Buñuela, "Ostatnim metrze" François Truffauta oraz "8 kobiet" François Ozona.

Aktorka od lat zwraca szczególną uwagę na pielęgnację skóry. W rozmowie z "Into the Gloss" opowiadała, że od dzieciństwa uważa na słońce. Zawdzięcza to swojej matce, która przestrzegała ją przed skutkami opalania.

Wychowywałyśmy się na wsi i zawsze bardzo uważałyśmy na słońce. Moja mama powiedziała nam, że opalanie szkodzi skórze, więc nigdy nie opalałam twarzy. Jestem jej za to bardzo wdzięczna, bo po tylu latach moja skóra jest nadal w dobrej kondycji – tłumaczyła.

W listopadzie 2019 r. Catherine Deneuve doznała niewielkiego udaru niedokrwiennego podczas zdjęć do filmu "De son vivant". Sceny kręcono w szpitalu w Gonesse pod Paryżem, dlatego aktorka została natychmiast przewieziona na oddział ratunkowy i szybko otrzymała pomoc. Dzięki reakcji lekarzy skutki udaru były ograniczone, a artystka nie borykała się z deficytami ruchowymi.

To było coś szczególnego, dość dziwnego i trochę tajemniczego, ponieważ doskonale pamiętam wszystko. Cały czas byłam przytomna, rozmawiałam, pamiętam absolutnie wszystko. Nie miałam żadnych zewnętrznych objawów. To było tak, jakby moja głowa na jakiś czas znalazła się gdzie indziej – wspominała w stacji RTL.