Był amantem polskiego kina. Po śmiertelnym wypadku został abstynentem

Eugeniusz Bodo urodził się w Genewie w 1899 roku. Był synem Teodora Junoda, szwajcarskiego pioniera kinematografii i Anny Doroty Dylewskiej. Naprawdę nazywał się Bohdan Eugène Junod, a pseudonim wziął od pierwszych sylab swojego imienia oraz drugiego imienia matki. Jako 10-latek występował już w Teatrze Iluzji "Urania" u swojego ojca. W tym czasie matka prowadziła restaurację "Masque".

We wspomnieniach Ludwika Starskiego można przeczytać, że Eugeniusz występował w przedstawieniu "10-letni kowboj Bodo – cudowne dziecko XX wieku", gdzie zaśpiewał utwór "Yankee Doodle".

Zanim trafił do kina był bileterem a potem artystą rewiowym i śpiewakiem. Rozgłos w stolicy zyskał dzięki występom w kabarecie "Qui Pro Quo". W 1925 roku przeszedł do Teatru "Perskie Oko". W tym samym okresie zadebiutował w filmie "Rywale". Potem były takie produkcje jak: "Wiatr od morza", "Głos pustyni", "Pieśniarz Warszawy", "Czy Lucyna to dziewczyna?", "czarna perła", "Piętro wyżej", "Książątko", "Strachy" i "Paweł i Gaweł" (ostatni w karierze).

Mało brakowało a jego kariera zakończyła by się przed jego największymi sukcesami. 26 maja 1929 o godz. 2:15, prowadząc swój samochód marki Chevrolet (miał go od dwóch tygodni, wydał na niego 8 tys. złotych), spowodował wypadek pod Łowiczem, w którym zginął 31-letni aktor Witold Roland. Bodo jechał z kabaretu "Morskie Oko" w Warszawie do Poznania. Na zakręcie stracił panowanie nad kierownicą i wypadł z jezdni do czterometrowego nasypu. Poruszał się wówczas z prędkością 40 km/h, co przy ówczesnym stanie dróg klasyfikowane było jako szybka jazda. Zgodnie z relacją posterunkowego kierowca miał pozostawać w stanie nietrzeźwości (świadczyć o tym miały zostawione puste butelki po alkoholu). Tej wersji jednak nigdy nie potwierdzono. Eugeniusz Bodo w maju 1932 został skazany na karę sześciu miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu za spowodowanie śmierci Rolanda przez nieostrożną jazdę samochodem.

Wiadomo, że po wypadku aktor stał się abstynentem i już nigdy nie sięgnął po alkohol. Gdy wybuchła II wojna światowa chciał wyemigrować do USA. Ułatwić miało mu to, że posiadał szwajcarskie obywatelstwo. 26 czerwca 1941 roku został jednak aresztowany przez NKWD i wywieziony do Moskwy. Osadzono go potem w więzieniu w Ufie i oskarżono o szpiegostwo. Następnie został przeniesiony do więzienia Butyrki w Moskwie, gdzie poddany był kolejnym przesłuchaniom. Ostatecznie skazano go na pięć lat ciężkiego obozu wychowawczego jako "element społecznie niebezpieczny". Eugeniusz Bodo trafił do łagru w Kotłasie, w którym 19 czerwca 1943 roku został zdiagnozowany przez komisję lekarską jako niezdolny do pracy z powodu pelagry wskutek głodu i wyniszczenia, a następnie umieszczony w obozowym szpitalu. Trzy dni później zapadła nawet decyzja by "inwalidę cierpiącego na nieuleczalną chorobę" zwolnić z więzienia. Nigdy to jednak nie nastąpiło. Przedwojenny polski amant zmarł 7 października i został pochowany w zbiorowej mogile.

Jego symboliczny grób znajduje się na Starych Powązkach zaledwie 6 kwater od mogiły Witolda Rolanda. Jest to monument rodziny Jache i Szpak. Symbolicznie spoczęli tu także Napoleon Szpak (1910-1940 w Charkowie), kapitan łączności W.P., więzień Starobielska - błędna data 1941 (propaganda PRL) oraz Elżbieta Kulesza (1924-1944) ps. "Bystrzyca" - zgrupowanie AK "Kryska" - zginęła w Powstaniu Warszawskim. Nie jest to jednak całkowicie pusty grób. Pochowany jest w nim Aleksander Szpak (1884-1918), ojciec Napoleona, który był ciotecznym bratem Bodo.

Teodor Junod został pochowany w 1927 roku na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie w ziemnym grobie pozbawionym tablicy. Podczas bombardowań w trakcie II wojny światowej jego grób został uszkodzony, a po wojnie w jego miejscu pochowano Michała i Helenę Rudnickich.

Przypomnijmy, że w 2016 roku powstał serial TVP pt. "Bodo". W rolę aktora wcielali się Antoni Królikowski i Tomasz Schuchardt. Rolę Witolda Rolanda grał Stefan Pawłowski.