Przyjechał z Polski i oszukał rząd USA. Dorobił się na przekręcie z rękawiczkami
Przewodnik Paweł Szczerkowski przypomniał mało znaną historię z życia Samuela Goldwyna, słynnego producenta filmowego i współzałożyciela wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, urodzonego w Warszawie w rodzinie żydowskiej. Dorobił się on na przekręcie. Przeczytaj, jak oszukał rząd Stanów Zjednoczonych.
Samuel Goldwyn (właśc. Szmuel Gelbfisz) zmarł 50 lat temu. Zanim jednak trafił do Hollywood, po wyemigrowaniu z Polski w 1895 roku, przyjechał do Hamburga, gdzie zaczął sprzedawać rękawiczki. Rok po wyjeździe z Warszawy był już w Stanach Zjednoczonych. Obywatelstwo amerykańskie uzyskał w 1902 roku jako Samuel Goldfish. Dalej zarabiał na handlu rękawiczkami. Chcąc oszukać rząd USA, który wprowadził drakońskie przepisy celne, użył przekrętu. W Polsce kupował rękawiczki przecenione po sezonie, które rozdzielał.
Następnie partię rękawiczek na lewą dłoń wysyłał do jednego amerykańskiego portu, a na prawą do innego. Nie odbierał ich, po czym po pół roku jako towar nieodebrany rękawiczki trafiały na licytację - czytamy na profilu przewodnika na Facebooku.
Nikt nie chciał nabyć samych lewych lub prawych rękawiczek. Goldfish był jedynym chętnym i kupował cały towar za bezcen.
Początki w branży filmowej
W 1910 roku ożenił się w Nowym Jorku i razem ze szwagrem, Jesse Laskym założył firmę produkującą filmu, która była zalążkiem przyszłej Paramount Pictures. Pięć lat później rozstał się z żoną i wspólnikiem i założył Goldwyn Pictures Corporation. Nazwa firmy była połączeniem pierwszej sylaby nazwiska Goldfisha i drugiej sylaby nazwiska jego partnera, Archibalda Selwyna. W grudniu 1918 oficjalnie zmienił nazwisko z Goldfish na Goldwyn. W 1923 opuścił firmę i sprzedał swoje udziały. Ta niedługo później przekształciła się na Metro-Goldwyn-Mayer. Jej słynnym logo stał się symbol firmy Goldwyn Pictures, czyli wizerunek lwa Leo otoczonego taśmą filmową.
Kariera po II wojnie światowej
Samuel Goldwyn nie odszedł z branży filmowej. Założył firmę Samuel Goldwyn Studio i został producentem filmowym. W 1947 wyprodukowany przez niego dramat "Najlepsze lata naszego życia" w reżyserii Williama Wylera otrzymał Oscara w kategorii najlepszy film roku. Pod koniec życia Goldwyn został uhonorowany Złotym Globem za całokształt twórczości (1973). Zmarł rok później i został pochowany na cmentarzu Forest Lawn Memoriał Park w Los Angeles. Jego rodzina spoczywa natomiast na Cmentarzu Żydowskim w Warszawie przy ul. Okopowej.
Życie prywatne
W latach 1910–1915 jego żoną była Blanche Lasky, z którą miał córkę Ruth Capps. W 1925 poślubił aktorkę Frances Howard, z którą miał syna, Samuela Goldwyna Jr., który po śmierci ojca przejął jego firmę.
