Nazywany był cudotwórcą. Zagadka z datą śmierci kultowego aktora PRL

Zanim został aktorem, od 1937 do 1939 roku studiował w Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki Wawelberga i Rothwanda. Zdobył tam wiedzę, którą później wykorzystał, pomagając w odbudowie teatrów po wojnie, nierzadko pracując bez wynagrodzenia. W 1945 r. razem z Eugeniuszem Poredą założył pierwszy powojenny teatr, obecnie znany jako Teatr Powszechny.

Zdobywał wszystko, co było potrzebne dla teatru, włącznie z żywnością, bo w teatrze dostawaliśmy zupę i chleb. Nie była to rzecz łatwa, ale Andrzej był cudotwórcą, potrafił rozmawiać z władzami - mówił wiele lat temu w "Gazecie Wyborczej" aktor Witold Sadowy.

Praca Krasickiego w teatrze była niesamowicie intensywna. Pracował dniami i nocami, by teatr funkcjonował, co wspominał Witold Sadowy, jego przyjaciel i publicysta teatralny, w jednym z artykułów. Krasicki był zaangażowany w zapewnienie wszelkich potrzebnych materiałów do funkcjonowania teatrów, nawet podstawowych jak żywność. Jego zdolności organizacyjne przyczyniły się do powstania nowych scen.

Po wyczerpujących latach jako dyrektor administracyjny Teatru Powszechnego, a później jako zastępca dyrektora Teatru Polskiego, Krasicki, mimo sukcesów, pragnął zaznać aktorstwa.

Debiutując w sztuce "Świerszcz za kominem", odkrył swój talent na scenie, co zaowocowało stałym miejscem w teatrach i wzrastającą liczbą propozycji filmowych. Swoje pierwsze filmowe kroki postawił w 1957 roku w "Kapeluszu pana Anatola". Z biegiem czasu zagrał większe role w "Krzyżakach", choć zazwyczaj pozostawał drugoplanowym aktorem.

Andrzej Krasicki świetnie odnajdywał się w rolach żołnierzy i policjantów, grając m.in. generała w "Potopie" czy pułkownika w "Tajemnicy Enigmy". Zasłynął jednak także z roli księdza w filmach Chęcińskiego, co było nietypowym wyborem dla jego emploi. Zagrał także pamiętne epizody w "Domu", "Znachorze", "Karierze Nikodema Dyzmy", "Lalce", "Nocach i dniach", "07 zgłoś się", "Polskich drogach", "Czterdziestolatku", "Jak rozpętałem II wojnę światową", "Janosiku", "Czterech pancernych i psie", "Kolumbach", czy "Stawce większej niż życie".

Oficjalnie aktor urodził się 3 października 1918 roku w Tarnowie a zmarł 15 stycznia 1995, choć na jego nagrobku widnieją inne daty: 31 stycznia 1918 r. jako data narodzin i 15.01.1996 jako data śmierci. Tajemnice te pozostają niewyjaśnione. Wiadomo, że w grobie Krasickiego na Powązkach Wojskowych w Warszawie pochowana jest także Anna Boska-Krasicka, która zmarła w 2025 roku i była młodsza od aktora aż o 20 lat. Według różnych źródeł była ona jego żoną i pracowała jako sekretarz literacki w Teatrze Syrena.